กลับมาแล้วนะคะเยเย่ (:
เซย์เองทำได้แล้วนะคะ
เยเย่กำลังภูมิใจในตัวเซย์อยู่ใช่รึเปล่า ...
.
.
Isle of Wight เกาะเล็กๆ (??)ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษ
กับการเดินทางเล็กๆที่สั้นนักในความรู้สึก เริ่มต้น และ จบลงที่นั้น
ความทรงจำและความประทับใจ ชีวิต ความรัก ความผิดหวัง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตา ทั้งหมดเกิดขึ้นที่นั้น
มันเป็นความรู้สึกโง่ๆที่ไม่น่าเชื่อว่าทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นภายใน 3 อาทิตย์ได้
ช่างเป้นช่วงชีวิตอีกช่วงหนึ่งที่ดีที่สุด ...
ดี และ ดีที่สุดสำหรับเซย์เลยหล่า ^^
.
.
อาจจะต้องขอโทษมากๆที่บางความรู้สึกไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นตัวอักษรได้
เพราะความรู้สึกเหล่านั้นมีค่าเกินกว่าจะบรรยาย
มันไม่ได้เป็นแค่การเดินทาง เรียน เที่ยว แล้วกลับ
แต่มันคือการเดินทางครั้งหนึ่งในชีวิต
และจะทำให้เรามีชีวิตที่ดี
ขอบคุณ พี่ปุน พี่เมย์ ทั้งคู่เป็นคนที่แอคทีฟที่สุดในหมู่พวกเรา คอยช่วยเหลือน้องๆตลอดเวลา เซย์เองอาจจะดูเหมือนคนบ้าๆบอๆแบบนี้อยู่เรื่อยๆ แต่เซย์ก็แอบยิ้มทุกครั้งที่ได้เห็นความพยายามและความรักของพี่ทั้งสองคน รักกันเยอะๆนะคะ ทำชีวิตของตัวเองให้ดี แล้วทั้งคู่ก็จะพากันดีไปด้วยนะ ^^
ขอบคุณน้องไนซ์ เปปเปอร์ ปราง มิลค์ พี่ตูน แมทธิว ณัฐ เพียว ไตเติ้ล น้องพี นนท์ เชษ ซัมบอดี้ พี่ตอ เบล พี่โบว์ ทุกคนเป้นคนดีจริงๆ เราได้เจอคนที่เรามีความสุขที่จะอยู่ร่วมแล้ว เราเจอน้องที่เรารักและอยากเห็นมันเติบโต เราเจอคนที่เราต่อยหน้าด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง เราได้เรียนรู้ มากมาก มากมาก ขอบคุณนะ
ขอบคุณคุณครูน้อย ครูเป็นเหมือนคนๆหนึ่งที่เดินทางกับเรา เซย์เคารพครูมาก และอยากบอกครูนะคะว่าครูเป้นครูภาษาอังกิดที่เยี่ยมมากเลยจริงๆค่ะ
ขอบคุณพี่เมลล์ พี่เมลล์เป็นทั้งเพื่อนพ่อแม่พี่น้องหรืออะไรก้ตามที่ถ้าเกิดเซย์ขาดพี่เมลล์ไปแล้วเซย์เองไม่นึกเลยว่าจะมีชีวิตเหลือรอดมาถึงทุกวันนี้มั้ย พี่เมลล์อาจมองว่ามันเล็กน้อยนะ แต่สำหรับเซย์ ไม่ว่ายังไงเราก็จะได้พบกันอีก อย่างแน่นอนนะคะ
ตัวเอง ... เค้าไม่มีอะไรจะพูดกับตัวเองจริงๆ นอกจากคำว่า ขอบคุณมากนะ ตัวเองเป็นคนไม่หล่อเอาซะเลย แถมยังรั่วมากด้วย เค้าเข้าใจทุกความรู้สึกที่ตัวเองเป็น ทั้งที่เก็บไว้ และปล่อยออกมา เพียงแต่เค้าไม่พูด เค้าอยากให้ตัวเองดูแลรักษาตัวนะ ตั้งใจเรียน อีกหน่อยจะสำเร็จแล้วนะ ตัวเองจะต้องเจอคนที่ตัวเองสปาร์คได้อีกแน่นอนในอนาคต ไม่ใกล้ไม่ไกลเลยนะเพราะตัวเองก็โตแล้ว เราเองพูดตรงๆว่าเรารู้สึกผิดมากที่เราถึงเนื้อถึงตัวตัวเองเยอะมาก เรารู้ว่ามันทำให้ตัวเองเปื้อนกับของไม่มีค่าอย่างเค้า อีกอย่างเค้ากลัวเยเย่ดุด้วย แต่ตัวเองรู้มั้ย ชั่ววินาทีนึงเค้ายอมให้คนที่เค้ารักที่สุดดุ เพราะเวลามันได้จับมือแล้วหลับไปกับตัวเอง เค้ารู้สึกอบอุ่นมากเลยจริงๆ ตัวเองเป้นพี่ชายนะคะ เค้าบอกไม่ได้ว่าจะดีที่สุดหรือไม่ แต่สำหรับเค้าทั้งชีวิตนี้ไม่เคยเจอใครที่ทำให้เค้ารู้สึกว่าตัวเองยอมเคารพเท่านี้มาก่อน เค้ารักตัวเองมากนะ เซย์รักพี่จิ๊บนะคะ ขอบคุณมากเลยจริงๆ
ขอบคุณตัวเซย์เอง .. ที่เข้มแข็งและทนเก็บทุกอย่างเอาไว้ได้ภายใต้รอยยิ้ม ทุกวันนี้เซย์เปลี่ยนไปแล้วนะคะ ดีขึ้น นิ่งขึ้น สงบขึ้น เข้าใจธรรมชาติมากขึ้น ไม่แคร์มากขึ้น เซย์เองก้ยังบ้าบอเหมือนเดิมกลับมาเป็นป้าๆและยายๆของทุกคนในห้องได้อีกครั้ง เซย์มีความสุขมากขึ้น ยิ้มมากขึ้น หัวเราะมากขึ้น กล้าเผชิญหน้ากับปัญหามากขึ้น ขวนขวายมากขึ้น ทำทุกๆอย่างให้ได้ดีมากขึ้น และเซย์มีความพยายามมากขึ้น ขอบคุณมากนะคะ
รวมไปถึงทุกคนที่อยู่เบื้องหลัง ครูติ๋ม ครูน้ำค้าง ที่ถ้าไม่มีครู หนูไม่รู้ว่าหนูจะได้มีโอกาสไปยืนตรงจุดๆนั้นมั้ย มาม๊า อิง เอริเอะ มามิรันทุกคนที่บ้าน แมว คุณยาย เพื่อนๆทั้งๆที่เกลียดและรักเรา คุณครู ทกคนที่อยู่รอบข้างเรา ขอบคุณนะ
ไซกะ ของขวัญที่พิเศษของเรา ฮายาเกะ พี่อีฟ เจ้น เมมบ้านทุคิม เหมือนวาด พลอย ปอย ทุกคน ที่ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ เซย์เองก็โชคดีเหลือเกินที่มีพวกคุณอยู่ ขอบคุณมากจริงๆนะคะ
โอป้า บอกไว้คำเดียวว่าถ้าไม่มีโอป้า หวังจะให้เซย์ดีกว่าเดิมขึ้นทุกวันๆมันคงเป็นไปไม่ได้จริงๆ โอป้าสอนเซย์ สอนทุกๆอย่าง เวย์รักและเคารพโอป้ามากนะคะ
เยเย่ .... เป็นเมื่อวาน วันนี้ และอาจจะเป็นพรุ่งนี้ เป็นคนที่อยู่เคียงข้างเราตลอดไม่ว่าจะมีความสุขหรือทุกข์ เป็นมวลสารที่ลอยละล่องในที่ๆเรามองเห็น แม้จับต้องไม่ได้ แต่ก็รู้ว่ามี ไม่มีคุณ ไม่มีเซย์วันนี้ เซย์จะไม่ได้ขนาดนี้ ไม่พยายาม ไม่เปลี่ยน หรือปรับได้ขนาดนี้ ถ้าไม่มีคุณ เซย์รักเยเย่นะคะ
Chloe & Chloe , Ben and Mathrew เพื่อนที่ดีที่สุดจากนี้และตลอดไป
Mom , Patz , Jessey , DomiNic พวกคุณคือครอบครัวและบ้านหลังที่สองของเซย์จากนี้และตลอดไป
England ... มันอาจจะเป็นที่สุดท้ายที่เซย์จะใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้ก็ได้
เซย์รักอังกฤษ
Thanks England ...(:
.
.
กลับมา หลายเรื่องทำให้เซย์ยิ้มได้ หลายอย่างทำให้เซย์มีปัญหาได้เยอะแยะ
ทั้งโดนเบลม งาน เรียน หลายอย่าง
จากนี้ต้องตั้งใจแล้วซินะ
เซย์เองรู้ แต่เซย์เองอยากจะบอก ไม่ว่าใครที่อ่านแล้วจะเชื่อหรือไม่
เซย์ไม่เคยทำการกระทำเช่นนั้น
เซย์พูดของเซย์จริงๆ ส่วนจะเชื่อไม่เชื่อ ให้หัวใจตัดสินเถอะนะ เพราะเซย์เองจะไม่ยุ่งกับเรื่องพวกนี้แล้ว มันเหนื่อยจนบางครั้งตลก แต่เซย์เองจะไม่เลิกเขียนงานหรอกนะคะ เพราะมันเปนสิ่งสุดท้ายในชีวิตเซย์ที่จะเลิกทำ และตัวเซย์รู้ เซย์กำลังทำอะไรอยู่ และกำลังจะทำอะไร
เซย์เองก็อยากบอกโลกให้รู้เมหือนกันว่าเซย์เองก็เสียใจเป็นนะ โกรธ โมโห เป็นเหมือนกัน
แต่เซย์แค่ไม่มีสิทธิ์
มันอาจเป้นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
แต่เซย์ก้จะไม่โทษมันหรอกนะคะ (:
..
.
อ๋า พรุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนอีกแล้ว ~ ~
บางทีตอนนี้อาจถึงเวลาทำงานบ้างแล้วหล่ะ
เซย์จะเวิร์คฮาร์ดแล้วนะ เยเย่เองก็กำลังทำอยู่เหมือนกันซิน้า ~
เรามาพยายามด้วยกันเถอะนะ
ทุกคนเลย
ซักวันมันต้องได้เด่ !
สู้ๆ !
.
เซย์
นักเขียนออนไลน์กิ๊กก๊อก. ........ (: